جواب : در صورتى كه پزشك كوتاهى نكند و با دقت كامل بيمار را با داروهايى كه غير مضر شناخته شده ، مداوا كند و شرط عدم ضمان نيز بكند و بعدا كشف خلاف شود ؛ مسئول نيست . سؤال 2059 : با توجه به اينكه باردارى ، در هفته‌هاى اول ، از روى ظواهر و گاهى با روشهاى ساده ، چندان قابل تشخيص نيست و از طرفى بيشترين عوارض خطرناك روشهاى درمانى - تشخيصى مضر ، در همين زمان ( آن هم به صورت اختلالات شديد در جنين ) رخ مىدهد . بنابراين چون به خاطر كمبود امكانات يا عدم فرصت كافى يا عدم تمايل بيمار به صرف هزينه‌هاى تشخيص باردارى ، يا عدم اطلاع وى از باردارى خود و جواب منفى وى در مورد پرسش پزشك از باردارى ، و حتّى گاهى عدم امكان تشخيص به وسيلهء روشهاى مدرن بخاطر جوابهاى منفى كاذب آزمايشات ، پزشك نمىتواند تشخيص دهد ، و يا نمىداند كه بيمار باردار است ، روشهاى تشخيصى درمانى مختلف را براى وى به كار مىگيرد ؛ حال در صورت ايجاد عارضه در مادر يا جنين ، آيا پزشك معالج مسئول است ؟ جواب : اگر فرصت تأخير و يا امكان ارجاع به غير نباشد و پزشك معاينات لازم را انجام دهد و در عين حال شرط عدم ضمان كند ، نسبت به عوارض حاصله براى مادر ، مسئول نيست . و نسبت به جنين هم اگر شرط برائت كند - خصوصا با پدر او - مسئول نيست . ولى اگر احتمال باردارى زن را مىداده و شرط برائت از پدر نكرده ، احوط اين است كه نسبت به عوارض مربوط به جنين ، با پدر او تصالح كند . سؤال 2060 : به طور كلى آيا جواب منفى خانم بيمار ، در مورد پرسش پزشك از حاملگى وى ( چه خود بداند باردار است و به هر علتى نگويد و چه نداند كه باردار است ) از پزشك معالج در قبال عوارض احتمالى ، رفع مسئوليت مىكند ؟ جواب : اگر از گفتهء خانم ، اطمينان حاصل كرده و دقت لازم را كرده است ؛ با شرط عدم ضمان ، مسئول نيست . و اگر عوارض مربوط به جنين باشد ؛ احوط تصالح با پدر است . سؤال 2061 : اگر پزشك از باردارى بيمار سؤال نكند ، و وى هم متذكر نشود ، مسئوليت